गजल

उता आकाशको जून एक्लो भयो घर नपाएर
मेरा उड्ने सपना अपाङ्ग भए सफर नपाएर

जुध्छन् आँखाहरू जुध्छन् सयौं हजारौंसँग
म किन तडपिरहेछु उनको नजर नपाएर

सोंच्छौ हामी बाँचिरहेछौं बाँच्नकै लागि
शैयामा दमको रोगी रोइरहेछ जहर नपाएर

पिंजडाको सुगा भजन गाउँछ शुभ मालिक्नीसँगै
सिकिरहेछ चाकडी बिचरो उड्ने रहर नपाए