गजल

जून लखेटेर नौलाख ताराहरूको जमात दिएर
थोरै डर फैलाइदियौ तिमीले रात दिएर

ओँठको काम चुम्बन मात्र होला या नहोला
तिमीले संकेत त गरेकै थियौ हात दिएर

त्यो गर्मी, त्यो मौसम र त्यो मात्तिंदो बैंश
झन् के गर्न खोजेको प्रकृति वर्षात दिएर

लामो सास फेरेर नजिक हुनुको अर्थ खोज्दै
किन बालक झैं गर्दियौ नशाको मात दिएर

गजल

जून लखेटेर ताराहरूको जमात दिएर
थोरै डर फैलाइदियौ तिमीले रात दिएर

यो गर्मी, यो मौसम र यो मात्तिंदो बैंश
अरे! के गर्न खोजेको प्रकृति वर्षात दिएर

टोलायौ, मुस्कुरायौ र फेरि इशारा गर्‍यौ
चिम्लियौ आँखा, पर्खियौ नशाको मात दिएर

ओंठको काम चुम्बन मात्र होला या नहोला
तर तिमीले संकेत गरेकै थियौ हात दिएर

गजल

बस्थिन् एकादेशमा सुन्दरी कसैले सुनायो
ओइलेछ शीरको बाँबरी कसैले सुनायो

तन्नाहरुमा उनका छापहरु बस्थे रे !
जीवन चलाउँथ्नि यसरी कसैले सुनायो

जवानी बेचिछन् उनले बैंशहरुसँग
तर एक्लै भैछिन् बिचरी कसैले सुनायोे

भन्थिन् जुगौंजुग गर्छु प्यार हजुरलाई 
फेरिछन् प्यारको नोकरी कसैले सुनायो

गजल

उता आकाशको जून एक्लो भयो घर नपाएर
मेरा उड्ने सपना अपाङ्ग भए सफर नपाएर

जुध्छन् आँखाहरू जुध्छन् सयौं हजारौंसँग
म किन तडपिरहेछु उनको नजर नपाएर

सोंच्छौ हामी बाँचिरहेछौं बाँच्नकै लागि
शैयामा दमको रोगी रोइरहेछ जहर नपाएर

पिंजडाको सुगा भजन गाउँछ शुभ मालिक्नीसँगै
सिकिरहेछ चाकडी बिचरो उड्ने रहर नपाए

गजल

बजाइदेऊ चुरा भन्छे अर्थ के?
पलाए आँकुरा भन्छे अर्थ के?

कतै टाढा बस्छु म युद्धदेखि
निहुँ खोज्छन् टाँकुरा भन्छे अर्थ के?

प्रेममा भावना बिक्दैन हौ राजा
रोपिदेऊ छुरा भन्छे अर्थ के?

गालामा टल्किएको कोठी देखाउँदै
हैनन् यी दादुरा भन्छे अर्थ के ?

गजल

मेरो बिछोडको शोकमा मुस्कुराएछ कसैले
कतै मिलनको गजल गाएछ कसैले

उनी भावनाको नाता ठूलो हुन्छ भन्थिन्
आज उनैलाई कोठीमा पुराएछ कसैले

बेबारिसे बिरामीलाई रगत दिएर बचायो
हरे ! ज्यानमाराको आरोप लाएछ कसैले

मैले रुँदारुँदा हाँस्न भुलिसकेको थिएँ
पानीमा म हाँसेको स्केच बनाएछ कसैले

कोही जून छुन भन्दै उडिरहेका थिए
सुटुक्क आकाशको जूनलाई भगाएछ कसैले

गजल

जीतको सपना देख्नेहरूमा हारको गन्ध
शोषक सामन्ती वर्गमा अत्याचारको गन्ध

ऋण काढेर पढ्छ गरीब जागिरको आशमा
डिग्री पढेका युवामा बेरोजगारको गन्ध

जनता बोल्दा त्यही कुरा हावाले उडाइदिन्छ
चर्चित भ्रष्ट, ज्यानमारामा पदभारको गन्ध

बैंशको ढोका ढक्ढकाउने ती कलिला युवतीहरू
मान्छेबाट बेचिन्छन् मान्छे ब्यापारको गन्ध

गजल

काउकुती लगाइ लगाइ मार्छौ भन्ने डर भो
फकाएरै माया जालमा पार्छौ भन्ने डर भो

खुबै माया गर्छौ जस्तो नाटकीय पारा
साँच्चै प्रस्ताव राखें भने टार्छौ भन्ने डर भो

नयन जुधाइ, मुस्कुराइ कुस्ती खेलौं भन्छौ
जिते तिम्रो मन दुख्ला हार्छौ भन्ने डर भो

उत्ताउली छौ खाऊँ भन्छौ चुरोटसँग रम
रातमा तिम्रै घरतिर झार्छौ भन्ने डर भो

गजल

गरिबको पेटमा पनि काश गास हुन्थ्यो भने
टन्न खान पाएको कुनै पल खास हुन्थ्यो भने

किन पो बन्नुपर्थ्यो शाकाहारी मन हुनेलाई
बोका, खसीको बधेको लाश हुन्थ्यो भने

सिरेटोले जन्माएका काँडा हराउँथे शरीरका
न्यानो बास र एकसरो कपास हुन्थ्यो भने

हाड मात्रै देखिने ज्यान पक्कै लाग्थ्यो होला
भकारीमा अन्नै अन्नको रास हुन्थ्यो भने

झुठा सपनाको खेती किन गरिबकै बारीमा ?
शोषकले बुझ्थे नेता गरिबको दास हुन्थ्यो भने

गजल

चाहेर नि तिम्रो माया भुल्नलाई सकिएन
अकेला यो जिन्दगीमा फुल्नलाई सकिएन

कैयौं डुले सफल बाटो पिरतीमै मौलाएर
कदम चाल्दा ठेस लाग्यो डुल्नलाई सकिएन

तिमी तरल पानी रैछौ जता पनि बग्न सक्ने
सोचाइ फरक भएर कतै घुल्नलाई सकिएन

किन किन तिम्रो यादले  तड्पाउँछ यति सारो
बाँकी जीवन नशासँगै भुल्नलाई सकिएन

मन साटेँ, मुटु साटेँ, सबै साटेँ तिमीसँग
अरु कोहीसँग आफु खुल्नलाई सकिएन

-अर्घेलो थापा

गजल

एउटा सुन्दर फुल हेर्छु झनै हेर्न मन लाग्छ
रगतले उसकै नामको भाग्य केर्न मन लाग्छ

झस्किन्छ मन सपनाका स्वैरकल्पना भंग हुँदा
अरु बाट लुकाउन संसार घेर्न मन लाग्छ

एउटा काले तर दिल बाले उसका लागि भारी होला
तर उसकै प्यारो हुन रुप फेर्न मन लाग्छ

खोज्छन आँखा चारै तिर उसकै यादमा प्यासिन्छ मन
हरेक पल उसैलाई नै मनमा बेर्न मन लाग्छ ।

-अर्घेलो थापा