मुक्तक

हामी पीर नगरौं भन्नेहरू नै पीरमा छौं
ठुला ठुला समस्याहरूका भीरमा छौं
पखेटा फिँजाएर स्वतन्त्र नीलो आकाशमा
बेग हान्दै उडौं भन्नेहरू नै जन्जीरमा छौं

मुक्तक

खोजेको माया थ्यो विचरा भन्यौ
सयौं छन् रस चुस्ने भमरा भन्यौ
गरीबका सपनाको सीमा फरक हुन्छ
मन पर्दैन झुपडी र टहरा भन्यौ

मुक्तक

यहाँ प्यार हैन अत्याचार जीवन्त छ
मान्छेका विचार विचारको भीडन्त छ
सायद रोकिन्न युद्ध कालान्तरसम्म
किनकि, कानुन आफैमा सामन्त छ

मुक्तक

सपनाहरू उफ्रेर सगरमाथा छुन्छन्
कैयन सपना थाकेर मरेतुल्य हुन्छन्
जित्न खोज्ने विचरा ती अवोध सपनाहरू
हारेँ भन्दै पालैपालो चिच्याउँदै रुन्छन्

मुक्तक

ऊ बिना पनि जिन्दगी जिएको छु
फरक यति हो नशा पिएको छु
भुलाउन खोज्छु नशासँगै उसलाई
याद बल्झिन्छ झन भक्कानिएको छु

मुक्तक

काल्पनिक संसारमा हराउनुको मज्जा बेग्लै
होस गुमाएर एक्लै एक्लै कराउनुको मज्जा बेल्लै
माया त जसले जसलाई पनि गर्न पाइन्छ
अर्काको प्रेमलाई मन पराउनुको मजा बेग्लै

मुक्तक

यहाँ गास, बास र कपास खोसिएको छ
दिन दिनै मान्छेका बाँच्ने आश खोसिएको छ
ज्युँदा मान्छेको अधिकार त खोसियो खोसियो
यहाँ सास नभएका मान्छेको लाश खोसिएको छ

मुक्तक

म प्रेममा हारेको मान्छे
आफ्नैले अकेला पारेको मान्छे
नमर्दै समबेदनाका पुष्पहरु पाउँछु
म राता आँसु झारेको मान्छे ।

मुक्तक

यदि म नरोएको भए तिमी हाँसेको हुन्थेन होला
वान्टेड बोर्डमा मेरो फोटो टाँसेको हुन्थेन होला
बिश्वासको अर्को रुप माया भन्थे दुनिया
बिश्वास नजन्मेको भए नक्कली माया गाँसेको हुन्थेन होला ।

मुक्तक

तिम्रो सुन्दरताको पछि लागेर भुल गरें
दिल नहुनेसँग दिल मागेर भुल गरें
माया माया भन्दै तड्पी तड्पी,
तिम्रो लागि समाजसँग भागेर भुल गरें

मुक्तक

परालको आगो न आगो न खरानी भो
तिमी संगको सम्झौता एकादेशको कहानी भो
लोप भएको मेरो मुस्कानको के कुरा
नुनिला आँसु पनि न रगत न पानी भो ।

मुक्तक

कहिलेकाँही तिम्रो यादमा उडिन्छ त म के गरुँ
सम्झनाका बाढिले ले मन कुडिन्छ त म के गरुँ

भुल्न खोज्ने कैयन प्रयासहरु गर्दा गर्दै पनि
पागलपनमा मुटु चुडिन्छ त म के गरुँ